n. 殴打,打击;吹风,一阵风;意外的灾害;吹奏(声);
vt.& vi. (风)吹;(轮胎等)爆炸;
vt. 吹,吹气;使爆炸;奏出,演奏;使气喘;
vi. 吹刮,吹动;随风飘动;鸣叫;喘气;
💡 blow(v.吹)-bowl(n.碗)→对着碗吹气 """"不漏""""(谐音)
"His glasses had been knocked askew by the blow."
他的眼镜一下子被打歪了。
近义:puff, whiff, snort, wheeze, chug, pop